جشن مهرگان، روز «عشق‌ورزی»، خجسته باد

ایزد مهر در فرهنگ ایرانی، نماد عشق و مهرورزی و وفای به عهد می‌باشد چرا که در باور نیاکانی ، «عشق» بدون پایبندی به « پیمانی» که بسته‌ایم، و رعایت کامل اخلاق و انجام تکالیف انسانی در برابر معشوق...

بشود که او برای یاری به سوی ما آید، از برای آزادی به سوی ما آید، از برای رامش به سوی ما آید، از برای آمرزش به سوی ما آید،، از برای تندرستی به سوی ما آید، از برای پیروزی به سوی ما آید، از برای زندگی خوش به سوی ما آید، از برای اشویی به سوی ما آید، آن نیرومند هماره پیروز، سزاوار ستایش و نیایش و هرگز فریب نخورنده در همه جهان مادی (یعنی) آن مهر دارنده دشت‌های فراخ.
(مهرنیایش)

آری، بشود که مهر ایزد از برای اشویی به سوی ما آید، اشویی که همان عشق است و ایزد مهر است که روز عشق و محبت را به نامش رقم زده است. و این عشق، مهری است نامحدود، عشق به همه کس و همه چیز، که در مهریشت و مهر نیایش با عنوان «مهر دارنده دشت‌های فراخ» آمده است. 

و اما این عشق ویژگی مهم دیگری نیز دارد؛ مهر و ایزد مهر پاسبان پیمان و تعهد است پس عشق همراه با پیمان و تعهد، مهر واقعی را می‌سازد. عشقی که پیمان نشناسد واقعی نیست.

پاس می‌داریم روز عشق و مهر واقعی را. روز بهاری سبز و زمردین برای دل‌ها در آغازین روزهای زرد و زرین پاییز.

پیام انجمن موبدان به آموزگاران و دانش آموزان و اولیای گرامی مدارس زرتشتی سراسر ایران گرامی:

 خشنوتره اهورهه مزدا ( به خشنودی اهورامزدا، خداوند جان وخرد )

آغاز سال تحصیلی ۸۷/۸۸ را به همه آموزگاران و دانش‌آموزان و اولیای گرامی، نیک اندیش و نیک گفتار و نیک کردار، شادباش عرض می‌نمایم.